Sarbinowo cz.6

Wśród zabudowań gospodarczych znany jest spichlerz, zapewne z końca wieku XVIII i stodoła z 1. poł. XIX stulecia, konstrukcji szkieletowej, wypełnionej gliną. Dachy: czterospadowy i naczółkowy. Figura przydrożna kamienna.
Na czworobocznym zwężającym się słupie rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem (fig. 172), późnobarokowa z czterema reliefowymi postaciami świętych i datą 1762 na cokole. Na czworobocznym wysokim cokole z wnęką rzeźba Matki Boskiej Niepokalanej (fig. 170) rokokowa
2. poł. XVIII wieku.
 
*  *  *
Z terenu Sarbinowa pochodzi legenda, którą podał dziewiętnastowieczny „Przyjaciel Ludu” Brzmi ona: „Podczas morowego powietrza w Sarbinowie nie powstała zaraza. Gmina chcąc się zabezpieczać od moru straszliwego, tak sobie była zaradziła: wybrała z pomiędzy siebie dwóch chłopców, bliźniaków, i dwoje wołów bliźnich: chłopcy ci zaprzęgli rzeczone woły do pługa i oborali całą naokół wieś; zaraza więc już nie miała gdzie przestąpić przez tę skibę, a chociaż krążyła w okolicy i całe wyludniała wioski, to do Sarbinowa wkroczyć nie śmiała. Na tę pamiątkę postawiono krzyż, który dotąd przetrwał przeszło sto lat całych, co kilka lat, gdy od końca wygnije, to go głębiej wkopują, tak że teraz mało co nad ziemię wystaje”.
 
*   *   *
Najstarsza wiadomość o szkole pochodzi z 1835 roku. Rozpisano wówczas ogłoszenie na posadę nauczyciela z następującymi poborami: 55 talarów rocznie, 10 szefli 8 macek (miarek) żyta, 5 szefli 4 macki jęczmienia, 5 szefli 4 macki grochu, 2 sążnie szczapów, 2 kupy gałęzi, wolne mieszkanie i pod uprawę 4 morgi ziemi. W 1852 roku nauczyciel dostawał 60 talarów, 21 korcy zboża, 6 mórg ziemi, wolne mieszkanie i opał. Z nauczycieli zapisano tu pod rokiem 1875 nazwisko Kempiak.
Z dokumentów Romana Czartoryskiego posiadamy następującą informację dotyczącą szkoły: „Do Sarbinowa odnosi się jeden dokument, jest nim pismo inspektora szkolnego z Gostynia z 8 VII 1907 roku zapraszające na otwarcie nowego budynku szkolnego w dniu 9 VII w Sarbinowie. Podpis nieczytelny; zaadresowane do ks. Zygmuntowej, jako hipotecznej właścicielki. Poza tym zachowała się tradycja ustna wskazująca, że i poprzednio istniała tam już szkoła. Gdy mianowicie po śmierci męża ks. Zygmuntowa w roku 1923 osiadła na stałe w Sarbinowie, stary robotnik miejscowy Piotr Jankowiak opowiadał jej ze swej młodości następujące szczegóły. Oto Roman, brat przyrodni ks. Zygmunta, który mieszkał w Sarbinowie w latach 1875-1880 i zmarł w Małopolsce w roku 1887, płacił miejscowemu nauczycielowi specjalną zapomogę za uczenie dzieci po polsku.
Przed I wojną światową działała tu jednoklasowa szkoła katolicka.
W latach międzywojennych do szkoły uczęszczały dzieci z Sarbinowa (wieś i dwór) i Przyborowa (wieś i dwór). W 1929 roku liczba uczniów wynosiła 74, a nauczycielami byli Teodor Osowski i Maria Oświecińska.
W latach powojennych działalność rozpoczęła ośmioklasowa szkoła podstawowa. W 1974 roku wybudowano dom dla nauczycieli, a w 1978 roku Sarbinowo tworzyło obwód szkolny posiadający 201 uczniów. W październiku 1990 roku szkoła nawiązała współpracę ze szkołą w Ommeren w Holandii a w styczniu 1991 roku z inicjatywy dyrektorki szkoły Stefanii Kamińskiej zostały zaproszone dzieci z Chojnik na Białorusi. W 1993 roku szkoła przyłączyła się do ogólnopolskiej akcji strajkowej w proteście przeciw polityce ówczesnego ministra oświaty. 1 września 1997 roku nowym dyrektorem szkoły został Hieronim Kuźma. 
 
(C.D.N.)
ROBERT GRUPA
NOWA gazeta gostyńska 
Nr 42/2006
22 październik 2006

Stronę odwiedziło 153184 osób.
realizacja 2011: studio fabryka