Sarbinowo cz.10

W zachodniej części sarbinowskiego założenia pałacowego znajduje się zespół rezydencjonalny. Składa się on, poza wcześniej już opisanym pałacem, z oficyny i parku.
Park krajobrazowy o powierzchni 4,5 ha założony został na planie prostokąta. W jego narożu północno-wschodnim znajduje się duży staw, a w narożu południowo-zachodnim mniejszy. W części północnej zachowały się pozostałości kanału. Północną i zachodnią granicę parku stanowi rów. Pierwotnie przed pałacem znajdował się owalny gazon, do którego od strony południowej prowadził  główny wjazd. Pod koniec XIX wieku sprzed pałacu rozchodziły się aleje w głąb parku i w stronę podwórza. Z dawnego drzewostanu do czasów obecnych zachowały się jesiony, kasztanowce, cisy, platany i dęby szypułkowe. Na zachód od parku założony był ogród.


Park w Sarbinowie

Oficyna powstała prawdopodobnie około 1880 roku na granicy parku i podwórza, z wejściami od strony podwórza i parku. Jest to budynek murowany z cegły, jednokondygnacyjny z wysokim mieszkalnym poddaszem, nakryty dachem dwuspadowym. Oficynę wzniesiono na planie wydłużonego prostokąta o dwutraktowym układzie wnętrz, z tarasem od strony zachodniej. Od strony wschodniej i zachodniej widoczne pozorne trójosiowe ryzality.
Elewacje są tynkowane. Z dawnej dekoracji zachowały się fragmenty gzymsu kordonowego oraz część nadokienników.
Zespół folwarczny składa się z podwórza na wschód od parku i z kolonii domów pracowników folwarcznych usytuowanej na północ od dziedzińca.
Podwórze rozplanowane zostało na rzucie prostokąta o dłuższej osi północno-południowej i podzielone zostało znajdującym się na nim budynkiem. Na północ od podwórza znajduje się duży staw i od tej strony prowadzi też główny wjazd. Drugi wjazd prowadzi z pól - od strony południowej. Pierzeja północna, południowa i częściowo wschodnia są zabudowane, a pierzeja zachodnia pozostała otwarta na park.
W pierzei północnej znajduje się chlew z czwartej ćwierci XIX wieku, murowany z cegły, jednokondygnacyjny z poddaszem, z więźbą dachową jętkową i dwuspadowym dachem krytym dachówką. Budynek wzniesiono na palnie wydłużonego prostokąta z wnętrzem podzielonym dwoma rzędami żeliwnych słupów. Elewacje są tynkowane a otwory zamknięte odcinkowo w postaci dachowej wystawki.
W pierzei północnej znajduje się ponadto nowy magazyn, spichlerz i powozownia. Spichlerz z powozownią wzniesiono na planie prostokąta w końcu XVIII wieku z cegły. Jest to budowla jednokondygnacyjna z poddaszem, więźbą dachową jętkową i mansardowym dachem, podzielona na dwa pomieszczenia. Elewacje są tynkowane o otworach zamkniętych odcinkowo.
Ścianę południową stanowi dawna stodoła z końca XIX wieku, przebudowana później na chlew. Na środku podwórza stoi obora i stajnia z końca XIX wieku, które później zostały trochę przebudowane. Są to budynki jednokondygnacyjne z poddaszami, o elewacjach tynkowanych, podzielonych szerokimi lizenami.


Dom pracowników folwarcznych

Na północ od dziedzińca, przy drodze do Szurkowa znajduje się dom pracowników folwarcznych dla 16 rodzin. Budynek pochodzi z przełomu XIX i XX wieku. Zbudowano go w tak zwanym stylu krajowym, a zaprojektowany został przypuszczalnie przez Zygmunta Czartoryskiego. Przy jego budowie prawdopodobnie wykorzystano mury wcześniejszego budynku. Wzniesiono go z kamienia i cegły na planie wydłużonego prostokąta, z nieznacznie cofniętymi częściami środkowymi dłuższych elewacji, w których umieszczono drewniane balkony wsparte na słupach, które tworzą w przyziemiu rodzaj podcienia. Dwukondygnacyjne poddasze nakryte jest dachem mansardowym o wysuniętym mocno okapie.
 

ROBERT GRUPA
Nowa Gazeta Gostyńska
Nr 46/2006
19 listopad 2006

Stronę odwiedziło 158167 osób.
realizacja 2011: studio fabryka